Po długiej przerwie reaktywowany został GELLOŃSKI INSTYTUT NAUKOWY. Można w nim studiować i uzyskać tytuł licencjata dziennikarstwa net.

Oto podstawowe zasady studiów:

- Do przyjęcia na studia dziennikarskie GIN wymagane jest złożenie podania do Rektora (adres: p.koscinski@rp.pl) i uiszczenie opłaty administracyjnej 10 lt (dodatkowe 10 lt jest za wydanie dyplomu).  Podanie powinno zawierać podstawowe informacje o kandydacie, a zwłaszcza o jego ewentualnych działaniach dziennikarskich.

- W trakcie studiów, student musi zaliczyć trzy bloki tematyczne: informacja prasowa, publicystyka, redagowanie gazety.

- Zalicznie bloku tematycznego uzależnione jest od pozytywnego zaliczenia dwóch ćwiczeń praktycznych i pozytywnego zdania sprawdzianu.

- Do ukończenia studiów niebędne jest pozytywne zaliczenie każdego bloku tematycznego i pozytywne złożenie egzaminu końcowego.

- Ukończenie studiów równoznaczne jest z uzyskaniem tytułu licencjata.

Zgłoszenia przyjmowane są pod adresem: p.koscinski@rp.pl

Dawni studenci GIN mogą ubiegać się o wznowienie studiów i zwolnienie z części lub całości opłat (jeśli w swoim czasie uiścili odpowiednią opłatę) i z części zaliczeń, w zależności od postępów podczas studiów.

doc. dr net. diuk Piotr Kościński

Rektor GIN

Likwidacja SPD to kolejne, ważne wydarzenie w Sarmacji, po zapowiedzi zmiany na sarmackim tronie. Oba razem mogą spowodować, że Sarmacja będzie INNA.

Zostawmy na razie na boku analizę “co zmieni zmiana Księcia”. Przyjrzyjmy się następstwom samorozwiązania SPD.

Sarmacka Partia Demokratyczna była ugrupowaniem szczególnym. Wielu członków, jeszcze więcej zwolenników, znakomita organizacja wewnętrzna, świetne umiejętności docierania do nowych mieszkańców. Ale też dość “uniwersalny” program i stopniowe, nieuchronne przekształcanie się w “partię władzy”.

SPD miała swoją ostatnią szansę: stworzenia silnych frakcji wewnętrznych, doprowadzenia do poważnej, wewnętrznej dyskusji programowej i w następstwie – opracowanie nowego programu i przeprowadzenie reform w Sarmacji (a reformy są potrzebne) bez uszczuplania wpływów SPD. Ja sam usiłowałem stworzyć frakcję monarchistyczną. Niestety – ten pomysł się nie udał. Szkoda.

Teraz należy sobie życzyć, by ludzie SPD nie zaprzestali aktywności, a znaleźli nowe fora działań. Czy to w istniejących partiach (np. w LRMK), czy to w zupełnie nowych partiach – to rzecz do dyskusji. Byle jednak działali dalej. Bo mają doświadczenie, mają pomysły, wykazali, że potrafią. Przy wszystkich błędach i pomyłkach (a któż ich nie robi!).

A Sarmacka Monarchia powinna wspierać formowanie nowego układu partyjnego, nowej sceny politycznej, poprzez takie formułowanie prawa i praktyki politycznej, by dyskusja polityczna się opłacała i była premiowana, by funkcjonowanie partii politycznych miało sens, by partie mogły się rozwijać nie dla władzy w samej sobie, a dla rozwoju Sarmacji.

diuk Piotr Kościński