No i doigrałem się.

Pojawili się w Sarmacji republikanie. Postanowiłem sprawdzić, wykazując czujność, czy są to republikanie prawdziwi. Bo jak prawdziwi – to skrajnie niebezpieczni. Republika byłaby końcem Sarmacji.

Okazało się błyskawicznie, że są to republikanie malowani. Tacy podrabiani nieco, co o republice może śnią, a na jawie to tylko marzą o silnym kanclerzu.

Ale moje ataki na rzekomo groźnych republikanów spotkały się z dramatycznym odporem.

„Pan ma jakąś fobię” – no bo republikanie są pod ochroną.

„Proszę  mi  powiedzieć  w  czym  Panu zawiniliśmy lub co tak złego  jest  w  programie naszej partii” – nie wolno republikanów krytykować, bo przecież są niewinni i mają świetny program.

„Ja mam wrazenie ze Drogi Diuk nieco za bardzo nasiakl peerelem. W 1968 tez mowili “walizka-Dworzec Gdanski-Izrael”. Skoro 19 lat demokracji nie wystarczylo, by pozbyc sie pewnych nawykow, nie widze dla Diuka wielkiej nadziei” – krytykować republikanów może tylko zwolennik Gomułki, to jasne.

„Jestem coraz bardziej przekonany, ze edukacja historyczna Diuka zakonczyla sie na peerelowskich podrecznikach szkolnych. Jesli nie na wydawnictwach rodem z ksiegarni “Antyk”. – jak wyżej.  Jak nie gomułkowiec, to prawicowy narodowiec, To jasne.

Reasumując.

Jak pewni ludzie w Sarmacji zakładają partię, to NIECH NIKT NIE ŚMIE ICH ATAKOWAĆ, BO ZOSTANIE WYZWANY OD WREDNYCH, OHYDNYCH GOMUŁKOWCÓW I NACJONAL-SZOWINISTÓW!

diuk P.K. 

Jeśli dzieci idą się bawić do piaskownicy, to rozumieją, że ich narzędziami będą łopatki i foremki. I że będą budować zamki z piasku lub – bo ja wiem? – z piasku babki.

Rozumieją też zazwyczaj, że piaskownica to nie basen i nie należy przeciągać szlaucha i nalewać do niej wody. Bo takie są „reguły zabawy”. No i dlatego, że zjawią się rodzice i wytargają niesfornego zwolennika pływania za uszy.

Przenieśmy taką sytuację do v-państwa, jakim jest Sarmacja – i mamy nowe ugrupowanie, republikanów, którzy z przytulnej, miłej piaskownicy chcą zrobić basen. I nie chodzi o to, że ja nie lubię basenów. Lubię! Ale nie życzę sobie przerabiania mojej piaskownicy; jeśli będę chciał, basen znajdę gdzie indziej.

Sarmaccy republikanie odpowiadają oburzeni: ależ nie, nam tak naprawdę chodzi o mocnego Kanclerza, a zlikwidowanie monarchii odkładamy na potem. Czyli – bajorko zamiast basenu? A może jeszcze inaczej – „republikanizm” ma być tylko takim ładnym hasłem?

Wydaje mi się, że raczej chodzi o hasło. „Republikanie” (bo skoro nie są prawdziwymi antymonarchistami, to trzeba ich pisać w cudzysłowie) serwują nam nie „opozycję antysystemową”, a „ciut radykalniejszą opozycję wewnątrzsystemową”. Tak naprawdę – niewiele. Po prostu maleńkie bajorko w naszej piaskownicy.

diuk Piotr Kościński

Drodzy Czytelnicy!”Sarmacki Kurier Monarchistyczny” na jakiś czas zamilkł. Bo i zmiana następowała po zmianie. Najpierw likwidacji uległ Narodowy Związek Monarchistyczny, w bólach natomiast rodziła się “resztówka” po NZM, Platforma Szlachecka. No i się nie urodziła, a raczej – urodziła się inaczej, bo jako Platforma Postępowo-Szlachecka SPD. Ale SPD ulegała gwałtownej erozji i członkowie PPSz znikali z SPD jeden po drugim.Jednak znaleźliśmy swoją przystań. Jest to Ludowy Ruch Monarchistyczny “Kosynier”. Ta partia kultywuje bliską nam ideę monarchistyczną, nadając jej nowy, ludowy charakter.SKM nie będzie pismem oficjalnym LRM “K”. Ale będzie prezentowało poglądy bliskie tej partii.Zapraszamy do czytania “SKM”!    Redakcja 

Sytuacja zmienia się jak w kalejdoskopie. NZM nie ma, Platforma Szlachecka jakoś nie może rozpocząć działalności, ja sam znalazłem się w SPD…Skoro tak, postanowiłem zawiesić działania na rzecz powstania Platformy Szlacheckiej jako oddzielnego stowarzyszenia. Pomysł nie niknie, ale chwilowo nie będzie wcielany w życie. Ustanowię natomiast Sarmacką Fundację Szlachecką, która przejmie “Sarmacki Kurier Monarchistyczny”. Odpowiedni akt notarialny złożę w sądzie wkrótce. Platforma Szlachecka będzie tymczasowo klubem przy Fundacji – będą mogli się w nim znaleźć wszyscy wspierający Fundację.                                                                                    Piotr diuk Kościński 

Informuję niniejszym, iż nie zamierzam kandydować w zbliżających się wyborach do Izby Poselskiej. Co więcej: ponieważ nie ma obecnie w Sarmacji partii, na którą chciałbym głosować, po prostu oddam głos pusty.Platforma Szlachecka nie poprze nikogo, ani też nie będzie namawiać do głosowania przeciwko komukolwiek.                                        Piotr diuk Kościński  

NZM nie ma. Idea monarchistyczna jednak pozostaje. Podejmuje ją Platforma Szlachecka, na razie działająca jako stowarzyszenie.Czym będzie PSz? Luźnym forum eks-nzm-owców? Taką “organizacją kombatancką”? Nie, na pewno nie! PSz stawia sobie konkretne cele: podtrzymać myśl monarchistyczną, podkreślając przy tym, że monarchia sama z siebie to nie wszystko; że w Sarmacji, obok Monarchy, kluczową była, jest i będzie pozycja szlachty. Szlachectwo powinno być celem każdego Sarmaty; szlachectwo powinno być nagrodą ale i obowiązkiem. Skoro tak, to szlachta musi mieć pewne uprawnienia, a nie tylko prawo do powieszenia w domu na ścianie nadania tytułu szlacheckiego.  Każdego chętnego do współpracy – zapraszamy!   Piotr diuk Kościński p.koscinski@rp.pl 

UCHWAŁA KONGRESU NZM

1. Kongres NZM stwierdza, że możliwości dalszej działalności Narodowego Związku Monarchistycznego uległy wyczerpaniu. I dlatego tez, Kongres postanawia z dniem dzisiejszym rozwiązać Narodowy Związek Monarchistyczny.

2. Czując odpowiedzialność za dalsze losy Rzadu, Kongres zwraca się do dotychczasowych parlamentarzystów NZM, by jako Monarchistyczne Koło Parlamentarne wspierali Rząd i Kanclerza do chwili wyboru nowej Izby Poselskiej. Monarchistyczne Koło Parlamentarne ulegnie następnie rozwiązaniu.

3. Kongres przekazuje pismo “Sarmacki Kurier Monarchistyczny” organizacji Platforma Szlachecka i zachęca dotychczasowych członków NZM do wstepowiania do Platformy. Zwraca się też do władz Platformy Szlacheckiej o opiekę nad spuścizą NZM. Jednocześnie Kongres podkreśla, że Platforma Szlachecka nie stanowi ani formalnej, ani też nieformalnej, kontynuacji NZM.

4. Kongres apeluje do dotychczasowych członków NZM o powstrzymanie się do najbliższych wyborów od wstępowania do jakichkolwiek partii politycznych.

5. Kongres wyraża nadzieję, że idee, jakimi kierował się Narodowy Związek Monarchistyczny pozostaną żywe w sarmackim społeczeństwie – i że powstanie w przyszłości siła polityczna, która zdoła wcielić je w życie.

Kongres NZM Grodzisk, 5.12.2007 r. 

Poniżej przedstawiam inicjatywę, która związana jest z ludźmi NZM, ale jest w znacznej mierze pozapartyjna. Powstaje bowiem stowarzyszenie Platforma Szlachecka, które stawia sobie za cel umacnianie pozycji szlachty w Sarmacji.

Różne mogą być wirtualne społeczeństwa. Elitarne, egalitarne. W Sarmacji istnieje szlachta, będąca ostoją Księstwa i mająca pewne prawa oraz obowiązki. W naszym przekonaniu, Sarmacja powinna być jeszcze bardziej szlachecka. Znalezienie się w szeregach szlachty powinno być celem każdego mieszkańca, ale też szlachta powinna odgrywać większą niż dotąd rolę. Szlachectwo nie jest orderem, który się przypina od święta!

Wszystkich zainteresowanych – członków NZM, ale i bezpartyjnych, a może nawet członków innych partii – zapraszamy do tworzenia Platformy Szlacheckiej!

diuk Piotr Kościński

p.o. przewodniczącego Oficjum PSz 

p.koscinski@rp.pl 

STATUT stowarzyszenia Platforma Szlachecka

§ 1. Platforma Szlachecka, zwana dalej Platformą jest  stowarzyszeniem, działającym na podstawie Art. 6. Kodeksu cywilnego.

§ 2. Terenem działalności Platformy jest Księstwo Sarmacji, a siedzibą – m. Grodzisk.

§ 3.

a) Celem działalności Platformy jest uzmacnianie pozycji sarmackiej szlachty w społeczeństwie i systemie prawnym i politycznym Księstwa Sarmacji, a przez to – umacnianie Księstwa Sarmacji.

b) Platforma realizuje swe cele poprzez działalność oświatowo-propagandową oraz klubowo-dyskusyjną.

§ 4. Członkiem Platformy może być mieszkaniec Księstwa Sarmacji, który nie został pozbawiona praw publicznych na mocy prawomocnego orzeczenia sądu.

§ 5. Członkostwo Platformy nadaje na wniosek zainteresowanego Wielki Chorąży Platformy.

§ 6. Rozróżnia się następujące szczeble członkostwa:

a) kandydat,

b) członek nadzwyczajny, którym może być każdy szlachcic sarmacki,

c) członek rzeczywisty, którym może być każdy arystokrata szlachecki (od szczebla hrabiego).

§ 7. Władzami Platformy są:

1. Sejm Walny,

2. Oficjum,

3. Wielki Chorąży.

§ 8. W Sejmie Walnym, który odbywa się nie rzadziej niż raz na 4 miesiące, uczestniczą wszyscy członkowie Platformy, z tym, że prawo głosu mają członkowie nadzwyczajni i rzeczywiści. Sejm Walny wybiera Wielkiego Chorążego spośród członków rzeczywistych i uchwala program działania.

§ 9. Oficjum stanowi władzę Platformy w okresie między Sejmami Walnymi.

1. Oficjum stanowią wszyscy członkowie rzeczywiści, o ile ich liczba nie przekracza 5. W przeciwnym wypadku członkowie rzeczywiści wybierają 2-4 członków Oficjum.

2.  Oficjum wybiera spośród siebie Miecznika, który jest Wiceprzewodniczącym Platformy, oraz Pieczętarza, który jest Sekretarzem Oficjum. W razie braku Miecznika, może go na okres miesiąca powołać Chorąży Wielki.

§ 10. Chorąży Wielki jest Przewodniczącym Platformy i Przewodniczącym Oficjum.

§ 11. Platforma pozyskuje środki na działalność poprzez zbieranie składek członkowskich i zbiórki publiczne oraz w drodze dotacji.

§ 12. Platforma może ulec rozwiązaniu jedynie przez Sejm Walny, decyzją 2/3 członków rzeczywistych i 2/3 członków nadzwyczajnych.

Zacytuję fragment artykułu ze strony NPS:
Nowa Prawica Sarmacka będzie proponowała umocnienie ich roli poprzez wprowadzenie nowych przepisów wyborczych – ordynacji większościowej i jednomandatowych okręgów wyborczych opartych na granicach krajów i prowincji. To spowoduje, że każda część Księstwa zyska swojego posła.
Ten pozornie rewelacyjny pomysł ma jedną “zaletę”: może prowadzić do szybkiego podziału Sarmacji na jak najmniejsze prowincyjki. W których nic nie trzeba będzie robić, tylko – wybierać posła. Jednego posła.
Wyobraźmy sobie dużą i liczną prowincję. I inną, maleńką. Albo też niewielki kraj koronny. W myśl projektu NPS każdy z tych podmiotów miałby 1 posła. Co za niesprawiedliwość! Co więc powinna zrobić duża i liczna prowincja? Odpowiem krótko: jak najszybciej się podzielić! Jakkolwiek, choćby na pojedyńcze miasta czy wioski. To chyba oczywiste?
Jak widać, NPS – owska ordynacja większościowa – to pomysł nie tylko skrajnie niesprawiedliwy, ale i szkodliwy.
Pojawiający się argument, że taka ordynacja zachęci partie do aktywności lokalnej, jest również chybiony. Lokalnie to można w samorządach działać. A przy 1 mandacie do Izby Poselskiej wygrany będzie tylko jeden – najsilniejszy. Reszta po prostu odpadnie. I zmarnuje się wiele głosów wyborców.

Piotr diuk Kościński

W środę, 24 października 2007, Jego Książęca Wysokość Piotr Mikołaj wprowadził swoim dekretem rewolucyjną zmianę w trybie nominacji do tytułów i odznaczeń. Obecnie wszyscy szlachcice, arystokraci, a także osoby piastujące rozliczne urzędy, będą mogli nominować do nich swoich współobywateli. Jest to sprawa dość istotna, zwłaszcza, że za dziesięć dni będziemy świętować kolejne urodziny Księcia, który zechciał nam w kilku słowach uzasadnić swoją decyzję.

(… lub odznaczenia)

Z Księciem Piotrem Mikołajem
rozmawiał Mirosław Iwan Slipyj
SM: Wasza Książęca Wysokość, za niespełna dwa tygodnie będziemy świętować kolejne urodziny Waszej Książęcej Mości. Tradycyjnie już, obywatele Sarmacji spodziewają się, że w tym uroczystym dniu wyróżni Książe najbardziej zasłużonych dla Księstwa Sarmatów. Tymczasem w dzisiejszym Dzienniku Praw znaleźć możemy książęcy Dekret ustalający procedurę nadawania tytułów i odznaczeń. Czy mógłby nam Książe przybliżyć, jakie zmiany wprowadza ten dokument?

JKW: Dekret wprowadza jedną, zasadniczą zmianę. Dotąd, listę osób do uhonorowania ustalałem w sposób nieformalny, prosząc wskazane przez siebie osoby o przedstawienie swoich “typów”. Nowe regulacje ustanawiają tryb odwrotny — będę oczekiwał na umotywowane wnioski, w oparciu o które sporządzę ostateczną listę.

SM: Co zkłoniło Waszą Książęcą Wysokość do wprowadzenia takiej zmiany?

JKW: Względy dwojakiej natury. Po pierwsze, czasowej — z uwagi na skalę rzeczypospolitej nie jestem w stanie orientować się w tym, co dzieje się we wszystkich jej częściach, w równym stopniu. Po drugie, merytorycznej — ale powiązane z poprzednią argumentacją — umotywowane wnioski ułatwią mi trafną ocenę dokonań poszczególnych osób.

SM: Czy nie obawia się Książe, że do odznaczeń będą nominowane osoby na nie w żaden sposób nie zasługujące? W jaki sposób przebiegać będzie weryfikacja?

JKW: Nie tyle się obawiam, co zdaje sobie sprawę z tego, że tak prawdopodobnie będzie. Nie zmienia to jednak w żaden sposób tego, że decyzja, ocena faktów będzie należała do mnie. Nie życzę natomiast nikomu, żeby oszukał mnie, poświadczając nieprawdę we wniosku…

SM: Brmi groźnie. Dekret nie precyzuje jednak, czy nominować można tylko swoich podwładnych, czy wszystkich Sarmatów, których działalność na rzecz Księstwa da się poprzeć faktami. Jak to powinno wyglądać wobec WKMości?

JKW: Dekret nie zawęża grona osób nominowanych, więc można wszystkich. Oprócz siebie.

SM: To zrozumiałe. Mam jeszcze pytanie związane z ostatnimi wydarzeniami w Baridasie: czy można nominować osoby zamieszkujące to terytorium, czy będzie to bezcelowe?

JKW: A dlaczego bezcelowe? Baridas był, jest i będzie krajem Korony. Nastąpił tylko jego, kolokwialnie mówiąc, reset. Próżnia, by stworzyć kraj od zera. W moim przekonaniu, niestety, nieszczególnie jest bowiem co odbudowywać.

SM: Jak dokładnie wygląda procedura nominacji? Co trzeba zrobić, by zaopiniować kogoś do orderu czy tytułu?

JKW: Wystarczy wypełnić wniosek pod tym adresem. Odpowiadania na wnioski, jednakże, nie przewiduję.

SM: Rozumiem. Dziękuję bardzo Waszej Książęcej Wysokości za wywiad.

JKW: Również dziękuję, Panie Redaktorze.